Vazgeçin

Beni takip etmekten..
Beni uzaktan yaşamaktan..
Hatıralarımla beni yeniden biçimlendirmekten..
vazgeçin..
İçinizde Elif büyütmeyin..
Yazık edersiniz kendinize.

Çünkü ben bıraktığınız Elif değilim..
Yaram berem ya da fullenmiş egomla tamamen değişik biriyim.
Bunu çok da iyi bilmenize rağmen neden kendinize eziyet ediyorsunuz?

Bu yazıyı yazmamın nedeni sen değilsin.. ahh hayır sen de değilsin.. ve sen hiç değilsin..
Birey olarak hiçbiriniz buna tek başınıza değmezsiniz..
Ancak bir araya gelince gürültü çıkarabiliyorsunuz..
Ve benim de boş konuşmalardan ne kadar nefret ettiğimi biliyorsunuz..
Ama hala devam.. Nereye varacaksanız?

Birşey söyleyeyim mi?
Size hala birazcık saygı duyuyorken hayatımdan kendi isteğinizle gitseniz?
Ben sizi defetmek zorunda kalmasam?
Utandırmasanız beni sizinle birşeyler paylaşmış olduğum için?
Fena olmaz mı?

Bakın benden başka bir sürü insan var birlikte olabileceğiniz, hayatı paylaşabileceğiniz...
Bir kere güle güle demişiz, bunu uzatmanın ne anlamı var?

Hiç tanışmamışız gibi davranalım.
Zaten sizleri tanımamış olmayı çok isterdim, böylesi hepimiz için çok iyi olur.
Bana uzak, kime isterseniz ona yakın, kalın sağlıcakla!