24 Nisan 2007 Salı

dinle - anla - hisset







Atlantic

I hope all my days
Will be lit by your face
I hope all the years
Will hold tight our promises

I don't wanna be old and sleep alone
An empty house is not a home
I don't wanna be old and feel afraid

I don't wanna be old and sleep alone
An empty house is not a home
I don't wanna be old and feel afraid

And if I need anything at all

I need a place
That's hidden in the deep
Where lonely angels sing you to your sleep
Though all the world is broken

I need a place
Where I can make my bed
A lover's lap where I can lay my head
Cos now the room is spinning
The day's beginning



Pekala.
Şarkımız bu.
Bana nasıl şeyler hissettiriyor tam olarak bilemiyorum.
Sözlerine takılmış durumdayım.
Sanki ben yazdım...
"I hope all my days
Will be lit by your face
I hope all the years
Will hold tight our promises"
Ben her gece böyle dua ederken bunu bi şarkıda duymak nasıl birşeydi bilemezsiniz.
Hmmm.. Belki de bilebilirsiniz.
Belki.

Şimdi hayatın 20. level'inde takılırken, ki 21'inci levele günler kaldı...
Düşünüyorum da...
Ben bu şarkıyı içten içe hep söylüyordum zaten.
Bu şarkı hiç bitmeyecek, yankılanıp duracak ben yaşayıp yaşattıkça...
Ta ki...
O zaman gelene kadar.
Ne zaman?
:)
Gelebilecek olursa eğer..
O zaman;
Zamanların zamanı olacak benim için.
Gözümü kırpmayacağım kaçırmamak için.
Her saniyesini kaydedeceğim belleğime.
Tüm kokuları, tüm renkleri, tüm sesleri...
Ve...
Unutmamak için çaba harcayacağım tek zaman.. o zaman olacak.
Ve
Sevgili arkadaşlarım...
Özellikle Bike..
Hepimizin o hayalini kurduğu zamanlarımız gelir umarım.
Birlikte olup, sonunda! ve sağlığımıza! diyebileceğimiz zamanlar...
Elif, İrem, Aybike Didiydi üçlüsü olarak, o şen kahkalarımız doldursun yine ortamımızı.
Gözlerimiz parlasın!

Hayalimizdeki yaşadıkça, umudumuz da yaşasın.